Menekşe

Kim bakacak boy aynalarına, sabah ilk iş

Ben küçük derim ya, kim sevecek gözlerimi

Bir terliği tutturacak ayaklarına

Bulunur mu?

Kar kıyamet üstümü açıp, kendini saran

Şarkılar, güzel şarkılar

Bir karı kocada bulamazsınız onları, otuzbeşlik

Apartman boşluğunda iki âşık,

Pekala bilirlerdi, yan yana yatmayı

Anası laf edecek olmasa.

Gitti mi, evin camı kapısı çağırıyor geri

Masa üstü menekşe arıyor geceleri, gizliden

Zil çalınca bir telaş

Buradayım ne vakittir, bana böyle gülmediler

Bir saat evvel seriyorum eşyalarını

Geldi mi kuruyorlar hemen

On üçümdeydim, sarışındım

Gözlerim yine küçük, yine pek çirkindiler

O her daim güzeldi

Her daim bir yaş büyüktü benden.

Gamzelerine otururdum rüyalarımda, hatırlarım

Boynundan aşağı salardım kendimi  yavaşça

Herkesin başka bir cenneti varsa

Ne var ki söylemeden bir sokaktan saptım

En gençlikti nedensizce gülmelerimiz

Bir yandan yine hasret

Su basmış tarlalara

Seni şu sandalyede düşünmeliyim sevgilim

Sevinmeli narçiçekleri

Yine de tembihle, çaldığım duyulmasın kimseden.